Yıldızlar Gecesi, Türkiye’nin pek çok ilinde, cuma gününden pazar gününe kadar sürüyor. Çıplak gözle, dürbünle ya da teleskopla bakmak fark etmez; her şey mümkün, bu aynı zamanda bir özgürlük anı, gökyüzünü istediğin gibi izlersin diyor Türkiye’de görev yapan bir kozmolog ve kuramsal fizikçi, bir radyoda yaptığı değerlendirmede.
Türkiye’de 35. Yıldızlar Gecesi, 1 Ağustos Cuma günü başlıyor ve hafta sonu boyunca ülkenin her yerinde devam edecek. “350 kulüp, dernek ve belediyeler tarafından 500’den fazla etkinlik düzenlenecek” ifadesiyle Fransız Gökbilim Derneği öne çıkıyor. Temmuz sonu ile ağustos ortası, gökyüzünü gözlemlemek için en elverişli dönem olarak kabul ediliyor ve özellikle Perseidler, yani göktaşı yağmurları için bu dönem biçilmiş kaftan. Bu hafta sonu, saatlik olarak yaklaşık yüz Perseid’i görebiliriz, diye kaydediliyor.
Perseidler, 1862 yılında keşfedilen Swift-Tuttle kuyruklu yıldızından doğan meteor yağmurlarıdır. Paris Gözlemevi’nden astrofizikçi Françoise Combes, bu yağmurun kaynağı hakkında açıklamalarda bulunuyor ve Perseidler’in “diğerlerinden çok daha büyük bir toz kuyruğuna sahip” olduğunu, buz içerisinde hapsolmuş olan tozun serbest kaldığında gökyüzüne yayıldığını vurguluyor. “Güneşe yaklaştığında kuyruk ısınır, buz erir ve toz salınır; böylece Swift-Tuttle etrafında ışık saçan bir toz bulutu oluşur. Dünya bu toz kuyruğunun üzerinden geçtiğinde bu kadar çok meteor görünür” diye ekliyor.
“Şehirlerden Uzaklaşmak” aydınlatma kirliliğini azaltmak için
En yoğun zamanlarda, örneğin 2-3 Ağustos gecelerinde saatte yaklaşık yüz meteor gözlemlenebilir, diyor bir kozmolog. “Elbette hepsi aynı anda görüş alanınızda değildir; başınızı sağa sola çevirmeniz gerekir; fakat bu, verilen istatistiktir” diye ekliyor.
Gözlem şansı en üst seviyeye çıkarmak için şehirlerden uzaklaşmak, tepeye veya dağa çıkmak gerekir; böylece gökyüzüne daha yakın olunur ve özellikle şehir ışıklarının etkisinden daha az etkilenilir. “Işık kaynağı olan her şey yıldızların ışığını boğma eğilimindedir” ifadesiyle bu gerçek vurgulanıyor. Başka bir öneri: telefonu bir kenara bırakmak; “telefonları sürekli kullanıp gözler parlak ışıkla dolu kaldığında karanlığa alışmak biraz daha zorlaşır”, deniyor.
Oysa çıplak gözle, dürbünle ya da teleskopla bakmak fark etmez; her şey mümkün, bu da özgürlük dolu bir an; gökyüzünü istediğin gibi izlersin.
